Tag Archives: காப்புரிமை

படைப்புலகத் தீண்டாமை

மு.கு : பழைய ட்விட்லாங்கர். முதல் பதிப்பு : http://www.twitlonger.com/show/n_1rrdbts

தலைப்பிட்டமைக்கு @tamilravi க்கு நன்றி


10 நவம்பர் 2013

காலையில் @nchokkan காப்புறிமையுள்ள படம்/இசை/புத்தகங்களைப் பதிவிறக்கம் செய்வதை அரிசி திருடவதனுடன் ஒப்பிட்டார்.

படைப்பு ‘திருட்டு’ (piracy) காரணமாக வருவாய் இழப்பு ஏற்படுகிறது என்பது அவரது (99.99% படைப்பாளிகளின்) முதல் வாதம். இதனால் பதிவிறக்கம் செய்பவர்கள் இவர்கள் உலகில் திருடர்களாகின்றன. இந்த வாதத்தின் மறுப்பிற்குச் செல்வதற்கு முன்பு அவரே அவரின் ‘வருவாய் இழப்பு’க் கோட்பாட்டை முறியடித்தார். 70% பேர் அவருடைய ஆக்கங்களைப் பழைய புத்தகக் கடையில் வாங்குவது சரி என்று கூறினார். 70% பேர் தராத வருவாய் இழப்பைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் அதைச் சரி என்றும் கூறும் இவர், இணையத்தில் இருந்து ‘திருடும்’ நடப்பதால் 10% ராயல்டி இழப்பு என்று உணர்ச்சிபொங்கலுடன் குமுறுகிறார். இதிலிருந்து இவர் இவருக்கோ பதிப்பாளருக்கோ பணம் கிடைப்பது பற்றி அதிகம் கவலைப்படவில்லை(கவலைப்படுகிறார், ஆனால் அது முதல் கவலையில்லை), ஆனால், வாசகனிடமிருந்து பணம் எனக்கு வரவில்லை என்றால் கூடப் பராவாயில்லை அவன்(ள்) செலவு செய்து தான் என் படைப்பை அடைய வேண்டும் என்பது. ஏனெனில் ‘இலவசம்’ என்றால் மதிப்பில்லை என்ற நம்முடைய மனக்கட்டமைப்பே. மனிதர்களைப் பணம் மூலம் மட்டும் தான் மதிக்க வேண்டும்/முடியும் என்ற உலகைத் தாண்டி வந்துவிட்டோம் நாம். இந்த உரையாடலே அதற்குச் சாட்சி, யாருன்னே தெரியாத ஒருத்தரக் கூட ‘மதித்து’ நீங்களும் நானும் (மற்றும் பலரும்) பணத்தைப் பற்றிப் பேசாமலே அரட்டை அடிக்கிறோம். இதுவே அந்தக் காலத்தில் எத்தனை எழுத்தாளர்கள் வாசகர்களுக்குப் பதில் கடிதம் போட்டார்கள். எவனோ ஒருத்தன் உளரி விட்டு போறான்னு இல்லாம நீங்களும் என்னை மதித்தானே இதைப் படிக்கின்றீர்கள்.

அதுக்காகப் படைப்பாளி சோறு சாப்பிடாம பிச்சைக்காரன வாழ வேண்டும் என்று நான் சொல்லவில்லை. கலைத்துறையில் இருப்பதாலேயே என்னுடைய ஒரு நாள் / ஒரு வருட உழைப்பிற்கு மற்றவர்கள் எனக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் பணம் அளித்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று கூறுவது நிலச்சுவாந்தார் / ஜமீன்தாரி முறைக்குத் தான் இட்டுச் செல்லும். (இதில் உண்மையான படைப்பாளிக்கு ‘ராயல்டி’ செல்லாமல் நிறுவனங்களிடையே மாட்டிக்கொள்வது வேறு கொடுமை.) எல்லாப் படைப்புகளையும் விற்பனை செய்ய உங்களுக்கு முழு உரிமை உள்ளது. ‘ஏழைகள்’ அவரவர் வசதிக்கேற்றார்போல் வாங்கிக் கலைப்படைப்புகளை நுகரட்டும் என்று சொல்வது ‘நவீனத்தீண்டாமை’ இல்லையா? இதே வாதத்தைப் பாட புத்தகங்களுக்கு எடுத்துச் சென்றால் இத்தனை பேர் இந்தியாவில் IT துறையில் இருப்பார்களா? (கடனில் செலுத்தும் கல்லூரிக் கட்டணம் லட்சங்களைத் தாண்டி, வருடத்திற்குப் புத்தகம் மட்டுமே பல ஆயிரமாகும் / மென்பொருள் சில லட்சங்களாகும்.)

சினிமா திரையரங்கில் பார்க்க முடியவில்லை என்றால் தொலைக்காட்சில வரும். இசை வானொலியில் வரும், இது ‘ஏழைக்கு’ முற்றிலும் இலவசமில்லை / சுய விருப்பம்(choice) இல்லை என்றாலும் கூட எட்டும் தூரத்தில் உள்ளது (கலைஞர்  தமிழக அரசு இலவச தொலைக்காட்சிக்கு அப்புறம்) புத்தகம் நூலகத்தில் இருக்கணும். ஆன மற்ற இரண்டு கலைகளும் (சினிமா / இசை) அரசை எதிர்பார்க்காமல் தொலைக்காட்சி / வானொலி சூழ்மண்டலங்களை(ecosystem) வளர்த்து அதன் மூலமாக ‘ஏழைகளுக்கு’ப் படைப்புக்களை எடுத்துச் செல்கின்றது. இந்த இரண்டும் முழுமையான சரியான உதாரணங்கள் இல்லை என்றாலும் கூட, ‘ஏழைகளுக்கு’ப் படைப்புக்களின் குறைந்தபட்ச அணுக்கம் கிடைக்க உதவுகிறது. ஏன் ஒவ்வொரு பதிப்பகமும் நூலகத்தை வளர்ப்பதில்லை? உங்களைச் சேவை செய்ய சொல்லவில்லை, ஆன ஒவ்வொரு தொழிலுக்கும் சமூகப் பொறுப்பு இருக்கு. நூலகத்தை வளர்ப்பது அரசின் கடமை மட்டும் அல்ல, பதிப்புத்துறையினரின் கடமை கூட. உங்கள் கடமைகளைச் செய்த பிறகு உரிமைகளைக் கோருங்கள்.

ஒரு படைப்பாளிக்குக் காப்புரிமை அளிப்பது 2 உரிமைகள்.

  1.  வணிக உரிமை (Economic rights)
  2. அறம் சார்ந்த உரிமை (Moral rights)

காப்புரிமையின் அளவில்லா வணிகத்தன்மையை என்னால் ஒருபோதும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. உங்கள் அறம் சார்ந்த உரிமைகளை நான் மதிக்கிறேன்.

— படைப்பு ‘திருடன்’.

பிகு: ‘ஏழை’ – படைப்பின் விலைக்கேற்ப மாறுவது.

100 சிறு கதைகளும் காப்புரிமை மீறய 2 ‘திருடர்களும்’ — சிறுகதை

முன்குறிப்பு – நான் (தமிழ்) புத்தகங்களை (வாங்கி) படிக்காத, தமிழ் படங்களையும், பாடல்களையும் இணையம் மூலமாகத் தரவிறக்கி மட்டுமே ஜீரணிப்பவன். நான் காப்புரிமையின் அளவுகடந்த வணிகப்பாதுகாப்பை கடுமையாக எதிர்ப்பவன். நான் காப்புரிமை ‘திருடன்’ என்ற சொல்லை ஏற்றுக்கொள்ளாதவன். (Pirate is not a thief) அறிவுசார் சமூகம் அமைவதற்கான பெரிய தடைகளில் ஒன்று காப்புரிமை என்பது என் கருத்து. சென்ஷி என்ற பெயரை நேற்று வரை கேள்விப்பட்டதில்லை. எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் விஜய் தொலைகாட்சியில் சிறப்பு விருந்தினராக வரும் எழுத்தாளர் என்றளவே தெரியும். ஆகையால் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் சண்டை / அரசியிலுக்கு என்னைக் அழைக்காதீர்கள்.

காப்புரிமை / Creative Commons பற்றி  @nchokkan, @tshrinivasan னிடம் சில பல கீச்சு விவாதங்களும், டிவிட்லாங்கர்களுக்கு (1, 2) பிறகு இப்பதிவையிடுகிறேன்.

நிகழ்வுகள் (இப்பதிவை இவ்விவகாரம் பற்றி அறியாமல் படிப்பவர்களுக்காக)
1. எழுத்தாளர் எஸ். ராமகிருஷ்ணன் 100 ‘சிறந்த’ சிறுகதைகளின் பட்டியலொன்றை வெளியிட்டார்.
2. 100 சிறுகதைகளுக்கும் பல்வேறு எழுத்தாளர்கள், பல்வேறு காலகட்டங்களில், பல்வேறு இதழ்கள், புத்தகங்களில் பதிப்பித்தமையால் பலருக்கும் அக்கதைகளுக்கு அணுக்கம் இல்லை.
3. சென்ஷி என்பவர் இக்கதைகளைத் தேடி, மின்மயமாக்கி இணையத்தில் ஈராண்டுகளாக வெளியிட்டு வந்துள்ளார். சென்ஷி இப்பட்டியலை உருவாக்கிய எஸ்.ரா விற்கும் இக்கதைகளின் மின்வடிவை அனுப்பியுள்ளார்.
4. எஸ்.ரா இந்நூறு கதாசிறியர்களிடம் கேட்டு(பதிப்பாளரின் இணைய பதிவு படி) ஒரு புத்தகம் பிரசுரிக்க முடிவெடுத்தனர். ஆனால் பதிப்பாளர்கள் சென்ஷி பகிர்ந்த கோப்பை பயன்படுத்திவிட்டனர்.
5. சென்ஷி ஆதரவாளர்கள் அவரின் உழைப்பு தகுந்த முறையில் அங்கீகறிக்கப் படவில்லை என்றும் எஸ். ரா தொகுப்பாளர் அல்ல என்று எஸ்.ரா மீது குற்றம் சாட்டியுள்ளனர். pdf கோப்பை இணையத்திலும் வெளியிட்டுள்ளனர்.

காப்புரிமை மீறல்கள் — IANAL — நான் வழக்குரைஞரல்ல, ஆயினும் என் பார்வையில் —

1. காப்புரிமை சட்டத்தின்படி, எஸ். ரா வெளியிட்ட 100 கதைகளின் பட்டியல் மட்டுமே காப்புரிமைக்குரியது. இப்பட்டியலை  ‘எஸ்.ரா வின் 100 சிறந்த சிறுகதைகள்’ என தலைப்பிட்டு ஒரு வெள்ளைத்தாளில் எழுதி வெளியிட்டால் கூட அது காப்புரிமை மீறல்.

Copyright in a list may exist in the content of the list or in the way that the content was selected and arranged. Copyright does not protect facts, but it does protect opinion. If a source is based on “value judgments”, it may be protected by copyright, even if it looks very similar to fact. And even if the source is fact, copyright may still protect its selection and arrangement if these are creative. (மூலம் : விக்க்ப்பீடியா, CC-BY-SA 3.0)

ஆக அந்த 100 கதைகளின் பட்டியலை எஸ்.ரா தவிற வேறுயாரும் வெளியிட முடியாது. நான் படித்த 100 கதைகள் என்று ஒரு பட்டியலை என்னால் வெளியிடமுடியாது. வெளியிட்டால் அது காப்புரிமை மீறல். (என்ன கொடுமை சரவணன் இது! )

2. 100 கதைகளின் காப்புரிமை அதன் எழுத்தாளர்களோ / அதை வெளியிட்ட இதழ்கள் / பதிப்பகங்களுடையது. எவ்வளவு அரும்பாடுபட்டு சென்ஷி இதனை தேடி, தொகுத்து, மின்மயமாக்கினாலும் (உரிமையாளர்களின் வாய்மொழி ஆசியிருந்தாலும்) அந்த கோப்பு ‘காப்புரிமை’ மீறிய ஒரு கோப்பு. அதற்கு அவர் என் ‘உழைப்பு’ இதில் உள்ளது என கூறிக்கொண்டு காப்புரிமை கொண்டாடமுடியாது.

3. அச்சு வடிவில் வெளியாகும் புத்தகத்தின் மின்மூலம் சென்ஷி (உரிமையில்லாமல்) வெளியிட்ட கோப்புகள். உரையாடலுக்காக சென்ஷிக்கு சொந்தம் என வைத்துக்கொண்டாலும், இது பொய் சொல்லப் போறோம் கதை மாதிரி திருடனிடமிருந்து சொத்தின் உண்மையான உரிமையாளரின் அனுமதியுடன் திருடுவது. சட்டப்படி உரிமை திருடனிடம் இல்லாததால் எஸ்.ரா / பதிப்பகம் சட்டப்படி திருடவில்லை. ஆனால் ஒழுக்கம் சார்ந்து பார்த்தால் அதுவும் திருட்டு தான்.

அ. சென்ஷி நல்ல ஆக்கங்களுக்கு பலருக்கும் அணுக்கம் தர வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் உழைத்திருந்தாலும் அவர் ‘திருடர்’.
ஆ. இணையமில்லாதவர்களுக்கும் சென்று சேர வேண்டும் என்று அதே நல்ல நோக்கத்துடன் (வணிகமும் கலந்து) எஸ்.ரா அதனை புத்தகமாக வெளியிட்டால், அதற்கு சென்ஷிக்கு உரிய அங்கீகாரம் கொடுக்கவில்லை என்றால் அவரும் திருடர்.

இரு ‘திருடர்களுக்குள்’ யார் தொகுப்பாசிரியர் என்ற சண்டை நகைச்சுவைக்குரியது. இருவரும் நல்ல எண்ணங்கள் கொண்ட நல்ல மனிதர்கள். காப்புரிமை என்ற அபத்தமான சட்டத்தினுள் திருடியவன் ‘திருடனில்லை’, ‘திருடாதவன்’ திருடன். ஆனால் உண்மையில் அனைவருமே ‘திருடிய’ நல்லவர்கள். ஆயினும் நாம் சட்டத்தை இருக்கி பிடித்துக்கொண்டு நம்மை நாமே தாழ்த்திக்கொள்வதில் எவ்வளவு இன்பம்.

— ‘காப்புரிமை’ Sundakka CC-BY